คุณเป็นใคร
ตามฉันมา
คุณควรทิ้งมือถือพีตี้ได้ ตั้งแต่หลายอาทิตย์ก่อนแล้ว ทำไมไม่ทิ้ง
ขอโทษนะ แต่คุณเป็นใคร
ฉันคือคนที่ช่วยเพื่อนของคุณ
ช่วยเหรอ หมายถึงทำการรวมโลกน่ะเหรอ ทำแล้วเขาตาย
กระบวนการไม่ใช่สิ่งที่ฆ่าพีตี้
ถ้าเขาทำตามคำแนะนำหลังผ่าตัดของฉัน
และไม่ได้หนีไปทันทีที่มีอาการป่วย…
เท่ากับคุณ… คุณ… คุณเป็นหมอเหรอ
ฉันเป็นคนผ่าใส่ชิปในหัวคุณ
และฉันก็ยังเป็นคนเดียวที่ปิดชิปนั้นได้
ผมอาจไม่ได้อยากให้ปิดชิป
ก็จริง แต่คนในของคุณอาจจะต้องการ
คุณก็สงสัยว่าเขาจะคิดยังไงกับเรื่องนี้ใช่ไหมล่ะ คุณอยากรู้ว่าเขามีความสุขหรือไม่
ฉันเกลียดคำว่า "คนใน" มาก พูดเหมือนทุกคนเป็นเด็กๆ
แต่ก็อีก คุณแยกโลกมาแล้วสองปีใช่ไหม
เท่ากับคนในของคุณก็เป็นเด็กจริงๆ
คนในของผมมีชีวิตของเขาเอง และผลที่ตามมาคือผมได้ใช้ชีวิตของผม
แต่เขามีตัวตนอยู่เพราะคุณเท่านั้น
และเมื่อมองรอบด้านทุกอย่างแล้ว เขาก็คือคุณ
คุณคิดว่าเวลาอยู่ข้างล่างนั้น เขาแตกต่างจากคุณจริงๆ เหรอ
หวีผมไม่เหมือนคุณ อารมณ์ขันแตกต่างจากคุณเหรอ
เขาอาจชอบชีวิตตรงนั้นก็ได้ คุณพูดถูก
แต่เขาอาจจะไม่ชอบก็ได้
ทุกวันเขาอาจจะเฝ้าฝันถึง การจะกระเสือกกระสนหนีมาที่ผิวโลก
แต่คุณไม่มีทางรู้ได้ และจะไม่มีวันได้รู้
คุณเป็นคนให้กำเนิดเขาขึ้นมาในโลกนี้ โดยที่เขาไม่ได้ยินยอม
จากความปรารถนาของตัวคุณคนเดียว ที่จะจัดการอารมณ์ตัวเองให้ได้สะดวกๆ
ผมไม่ใช่คนเลว
ฉันคิดว่าคุณอยากทำเรื่องที่ถูกต้อง
คุณทั้งสองคน
คุณสเกาต์
ผมรู้จักคุณด้วยเหรอ
เราทำงานด้วยกัน ใต้ดิน
คุณมาคุยกับใครเหรอ มาร์ค
ไม่เป็นไร ผมเป็นเพื่อนคุณ
เชี่ย!
คุณทำบ้าอะไรของคุณ
- จับแขนเขา - อะไรนะ
มานี่ จับแขนเขา
โอ๊ย ฉิบหาย ตายโหง
ฉิบหาย! คุณพระช่วย
ให้ตาย พระเจ้า
ผมทำงานกับเขา
ไม่ใช่
เขาคือดั๊ก เกรเนอร์ หัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยของชั้นแยก
รักษาความปลอดภัยเหรอ ตาย
โอเค ผมคลื่นไส้ละ ผมต้องอ้วก
- ผมจะอ้วกเดี๋ยวนี้แหละ โอ๊ย - อย่า! อย่า! อย่า!
ในนั้นจะมีดีเอ็นเอคุณ
นี่ บัตรผ่านของเกรเนอร์
เข้าได้ทุกห้อง จับมือใครดมไม่ได้ทั้งนั้น
พรุ่งนี้เอาบัตรนี้ไปทำงานด้วย เขาจะรู้ว่าต้องทำยังไง
ใครจะรู้ว่าจะต้องทำยังไง
ตัวคุณเอง
เอามือถือมา มือถือของพีตี้ เอามาให้ฉัน
ฉันจะจัดการตรงนี้เอง
กลับบ้าน กำจัดเสื้อผ้าเสีย
ไปซะ
แล้วฉันจะติดต่อไป ทุกอย่างจะเรียบร้อย
เราจะทำสิ่งที่พีตี้เริ่มเอาไว้ให้สำเร็จ มาร์ค
ทีนี้ก็ไสหัวออกไปซะ!
- อ้าว ไง - ไงคะ
ผมแค่ลงมารินน้ำดื่ม คุณเอาอะไรไหม
คุณไปไหนมา
ใคร ผมน่ะเหรอ
- ใช่ - แค่…
ฉันได้ยินเสียงรถ
คุณได้ยินเสียงรถเหรอ
คุณกำลังทำตัวพิลึก
อาจจะแค่ฝันรึเปล่า
ฉันตื่นมาหนึ่งชั่วโมงแล้ว คุณไม่ได้อยู่บ้าน
โอเค แค่…
ผมขอโทษ ผม…
ผมแค่อยากไปขับรถเล่นนิดหน่อย
คุณโอเครึเปล่า
ก็คือว่า เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องใหญ่สำหรับผม และ…
ไม่รู้สิ มัน…
คุณอยากให้ฉันกลับไปก่อนไหม
ก็อาจจะดี
อาจจะดี
เชี่ยแม่งเอ๊ย
มาร์ค!
- ไงครับ - ออกมาแต่เช้าในวันหิมะโปรยเลยนะ
ปกติคุณทิ้งขยะตอนบ่ายต้นๆ ไม่ใช่เหรอ
อ๋อ คือ แค่ วันนี้อยากเริ่มวันให้เร็วหน่อยน่ะครับ
ดูไม่ค่อยสบายใจนะ มาร์ค
เดี๋ยวมาคุยกัน พร้อมกับดื่มชาลาเวนเดอร์ด้วยดีมั้ย
ครับ ขอดูก่อนว่าวันนี้จะเป็นยังไงนะ
แจ็ค ฟรอสต์ต้องหา แชมพูขจัดรังแคใหม่ละ
(แผนกคัดกรองข้อมูลมหภาค)
(เบิร์ต จี.)
คุณมิลชิค ยินดีที่ได้พบครับ
- แต่เช้าเลย - กรุณานั่งก่อน
ขอบคุณครับ
ผมมีของมาให้
7199-จีที่หายไป
ออสวอล์ดจะต้องดีใจมาก ผมก็ดีใจมากเช่นกัน
ดี ทีนี้จะได้ตั้งใจกับการเตรียมการขั้นสุดท้าย
- อันนั้นจริง - โดยไม่มีอะไรมาขัดจังหวะอีก
- ถูกต้องแล้ว - เยี่ยม
- ขอดูได้ไหม - แน่นอนสิ
มหัศจรรย์
- ใช่ - ว้าว
คุณเป็นผู้นำที่ดีมากของแผนกนี้ เบิร์ต จี.
ขอบคุณครับ
คุณคู่ควรกับสิ่งพิเศษ
ก็… หวังว่าจะไม่ใช่ การไปเยือนห้องปรับทัศนคตินะ
แค่เมื่อวานก็หนักพอแล้ว
ไม่ๆ ไม่ใช่เลย เรื่องอื่น รอดูแล้วกัน
ดีแลน จี. อรุณสวัสดิ์
เมื่อกี้แม่งอะไรกัน
เดินไปกับผมหน่อย
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเรียกว่า แผนรับมือสถานการณ์ล่วงเวลา
เป็นแผนรักษาความปลอดภัยที่บางทีจะใช้ ในการปลุกพนักงานขึ้นนอกพื้นที่ทำงาน
ไม่เห็นเคยบอกว่าทำแบบนั้นได้
เราจะใช้ในกรณีฉุกเฉินเท่านั้น
และผมไม่ได้ปรึกษาคุณโคเบลก่อน เพราะช่วงนี้เธอเครียดมาก
เด็กนั่น… เขา… นั่นลูกชายผมเหรอ
เขาบอกจะนับถึงหนึ่งพัน แต่เขาละเมิดข้อตกลงนั้น
ถ้าเป็นผมจะไม่พูดเรื่องนี้ ให้เพื่อนร่วมงานฟังนะ ดีแลน
แผนโอทีเป็นสิ่งที่รู้กันเฉพาะคนที่จำเป็น เข้าใจใช่ไหม
บอกชื่อเขาให้ผมรู้หน่อย
การไม่รู้อาจจะดีที่สุด
นี่ ผมรู้ว่าไตรมาสนี้งานโหด
ผมจะพยายามเตรียม รางวัลพิเศษต่างๆ รอคุณเอาไว้
ฟังดูดีมั้ย
ดีมาก ดีแลน ดีมาก
มาร์ค เอส. อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์ครับ
นี่ผมจะต้องไปห้อง…
ผมแค่มาพาคุณไปที่โต๊ะทำงาน
ข้อปฏิบัติใหม่
ฟังดูดี
นำไปเลย
เดี๋ยว ต้องขังเราไว้ในห้องละเหรอ
ผมอยากใช้คำว่า "อยู่กับที่อย่างปลอดภัย" มากกว่า
ประตูนี้จะช่วยให้แน่ใจว่าพวกคุณ นั่งปลอดภัยอยู่ในที่ทำงานของตนเอง
คุณเกรเนอร์เป็นคนสั่งเหรอ
มาร์ค เอส. มาแล้ว
เชิญนั่ง
- ผม… - กาแฟดำ ผมจะเอามาให้เอง
อรุณสวัสดิ์ มาร์ค
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
มาร์ค นี่มันอะไรกัน
เป็นยังไงบ้าง เอิร์ฟ
สบายดี ขอบคุณ ผม…
ประตูที่เขาแต่งใหม่ช่าง… ดีมาก
ใช่
ดีแลน โอเคมั้ย
สบายดี
อ้าว ตอบได้แค่นั้นเหรอ คำแซะเจ็บๆ คันๆ หายไปไหนแล้วล่ะ
นี่ครับ ตรงจากเนินเขาประเทศรวันดา
ขอบคุณครับ
ครับ ผมเอง ไม่รู้คุณได้ข่าวหรือยัง แต่วันนี้เกรเนอร์ไม่มาทำงาน
ทุกอย่างเรียบร้อยดี แค่อยากรู้ว่าคุณอยู่ไหน
ฉันโน้มตัวช่วงบนไปด้านหน้านิดหนึ่ง
ระวังที่ประคองคอเขาไว้ด้วย อย่างนี้
ผ่อนลมหายใจเบาๆ ให้เป็นแค่ลมกระซิบ
แล้วก็ทำแบบนี้ แล้วแบบนี้
เอาหัวนมให้เด็กเห็น แล้วก็เอาปากจรดเข้ามา
ลองบ้างสิคะ
โอเค
พร้อมมั้ย พร้อมนะลูก
โอเค
- ค่ะ เปิดหัวนมแบบนั้น ให้ลูกเห็น - โอเค
- ลูก… อุ๊ย - นั่นไง
- ดีจ้ะ เอเลนอร์ เยี่ยม! ดีๆ! - คุณพระ
ค่อยๆ จิบ ค่อยๆ จิบนะ
เธอเลยวิ่งเข้าไปในห้องน้ำสนามบิน เพื่อพยายามคั้นน้ำนมออกมา
เข้าไปถึงปั๊บก็พยายาม บีบใส่กระดาษทิชชู่
แต่มันกระเด็นไปทั่วเลย
- จริง เหมือนหัวดับเพลิงที่คุมไม่ได้ - โอ๊ย ไม่นะ
พอก่อน
โอ๊ย ตาย ขอบคุณมากที่มาช่วยฉันค่ะ
เมื่อกี้บอกว่าต้องกลับไปที่ร้านไม่ใช่เหรอ
ฉันไม่อยู่เขาก็ไม่ตายกันหรอก ฉันกำลังสนุก
อีกอย่าง คุณไม่ได้มีพี่เลี้ยงกับคนใช้อีกฝูง
ที่จะมาดูแลคุณ ใช่ไหมล่ะ
ไม่มี
ฉันไปเจอเศรษฐีนีคนหนึ่งที่รีสอร์ตคลอดบุตร
คิดว่าสามีนางเป็นวุฒิสมาชิกประจำรัฐ
โห ว้าว
ใช่มะ แต่มันพิลึกเพราะอีกสองสามวันต่อมา ฉันเจอนางที่สวน
แล้วนางจำฉันไม่ได้เลยโดยสิ้นเชิง
พวกหัวสูง
ใช่
เหมือน… ไม่รู้สิ นี่มันงี่เง่า
บริษัทที่มาร์คทำงานด้วย ลูมอนน่ะ บอกว่าเขาแยกโลกเฉพาะคนที่ทำงานกับเขา
แต่ฉันแอบคิดว่า ถ้ามีใคร…
แบบ อยากมีลูก แต่ไม่ได้อยาก…
ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันว่าต่อให้เป็นคลาร์ก เกเบิล ฉันก็คงจำไม่ได้หรอก
ถ้าเพิ่งคลอดลูกมา เพราะงั้น…
จริง
แยกโลก
คิดว่าอะไรทำให้มาร์คตัดสินใจทำคะ
ก็ มันเป็นตอนที่เขาเพิ่งเสียภรรยาไป
ตอนแรกเขาพยายามจะสอนที่มหาวิทยาลัยต่อ แต่สอนไม่ได้
เขาคุยถึงเธอบ้างไหม
ไม่พูดบ่อยเท่าที่ฉันอยากให้พูด
ตอนสามีฉันเสียไป ฉันนึกว่าเห็นเขาอยู่ทั่วไปหมด
มันทำใจลำบากมาก
มาร์คเคยคิดว่าเขาเห็นเธอที่ไหนมั้ย
(ข้อมูลสำคัญ) (เสร็จแล้ว 33 เปอร์เซ็นต์)
นี่
ไง
- เมื่อกี้ผมเข้าไปในห้องน้ำ - แล้ว
ใช่ ว่าแต่ ไอ้เรื่องป้ายสบู่มันยังไงกัน
- ป้ายสบู่เหรอ - ใช่
บนที่จ่ายสบู่ ควรจะมีป้ายที่เขียนว่า "สบู่" ไม่ใช่เหรอ
ไม่เคยมีอยู่แล้ว
เราทุกคนรู้ว่านั่นสบู่
รู้สึกว่านั่นเป็นคำถามที่ควรถามม.อ.
เอิร์ฟ คุณรู้ว่าเราไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
คือผมเข้าใจนะที่คุณเป็นห่วงเบิร์ต
ถ้าเขาโดนทำโทษเพราะพวกเราไปเยี่ยมล่ะ
ก็น่าจะโดนอยู่ แล้วก็เป็นเพราะคุณ
เสียดายนะไม่มีใครเตือนคุณว่า
การไปที่นั่นเป็นไอเดียเวรตะไลที่สุดตั้งแต่ต้น
สวัสดีสวีดัดนะ นักกรองข้อมูล!
อะไรกันเนี่ย
เป็นปสก.พต.
เธอได้ 75 เปอร์เซ็นต์แล้วเหรอ
เฮลลี่ อาร์. กรุณาก้าวขึ้นมาครับ
ปสก.พต.
เมื่อคัดกรองข้อมูลบนเซียน่าได้ 75 เปอร์เซ็นต์ คุณจึงมีโอกาส
ให้ทั้งตัวเองและเพื่อนนักคัดกรองข้อมูล ได้ประสบการณ์เพลงเต้นห้านาที
คุณมิลชิค เธอเพิ่งทำได้ 73 เปอร์เซ็นต์
ก็ใช่ แต่เช้านี้พวกเราทุกคนเจอเรื่องโหดๆ กัน
- ทำไมคุณคิดว่าโหด - ผมคิดว่าทำอะไรพักสมองหน่อย
น่าจะเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการ
เฮลลี่ กรุณาเดินเข้ามายังรถเข็นปสก.พต.
คุณเลือกเพลงแบบหนึ่ง และอุปกรณ์เสริมได้หนึ่งอย่าง
(ประสบการณ์เพลง เลือกหนึ่งแบบ)
(ฟังค์สุดแซ่บ สวิงสุดเหวี่ยง)
ลูกแซก เลือกได้ดีมาก
น่าจะเลือกกรับไม้มากกว่า
ฉันขอเลือก "แจ๊สกล้าท้าชน"
แม้ประสบการณ์นี้จะจัดขึ้น เพื่อเป็นเกียรติให้เฮลลี่
ผมอยากให้นักกรองข้อมูลทุกคน ฉวยโอกาสที่มีเรื่องดีๆ นี้
ว้าว
โอเค
แจ่ม
ตื่นเต้นนะเนี่ย!
เต้นเลย มาร์ค
เออร์วิง ไหนออกท่าหน่อย ขอดูซิ
พ่อฮะๆ พ่อฮะ
- ลูกชื่ออะไร บอกชื่อเขามา! - ดีแลน! ฉุดเขาออกไปที!
ฉุดเขาออกไปที
- เขากัดผม! - ดีแลน เป็นบ้าอะไรไป!
- ให้ตายสิ! ดีแลน! ไม่เอาน่ะ ดีแลน! - เขากัดผม!
เขากัดจนเลือดออกเลย
ต้องไปตรวจบาดทะยักเต็มรูปแบบ
ทำแบบนี้รับไม่ได้แล้ว ดีแลน ผมต้องรายงานเรื่องนี้ให้คุณโคเบลรู้
เออ ไปหาพร้อมกันเลยมั้ยล่ะ
ถือว่ายกเลิกประสบการณ์เพลงเต้น อย่างเป็นทางการแล้ว
คุณเป็นบ้าอะไรไป
พวกนั้นปลุกเราขึ้นมาได้
อะไรนะ
เวลาอยู่โลกข้างนอก เขาเรียกว่าแผนรับมือสถานการณ์ล่วงเวลา
พูดเรื่องอะไรของคุณ
เมื่อคืนนี้ หลังจากขึ้นลิฟต์ไปแล้ว
ผมไปตื่นตอนอยู่ข้างนอก ในบ้านตัวเอง และเจอมิลชิค
อะไรนะ
ผมเห็นลูกชายตัวเอง
แล้วลูกก็กอดผม
ลูกดีใจมากที่เห็นผม
แต่มิลชิคดึงตัวเขาไป แล้วมันก็จบลง
มันเกิดขึ้นเร็วมาก ผมพยายามนึกอะไรให้ได้มากกว่านั้น
- ให้ตาย ดีแลน นั่นมันบ้ามาก - ใช่ มันไม่แฟร์
แล้วทีนี้ผมก็ต้องมีภาพนั้นอยู่ในหัว ทุกวันที่ทำงานอยู่ตรงนี้
และไม่มีทางได้เจอลูกอีก
เขาไม่ใช่ลูกของคุณ ดีแลน เขาเป็นลูกของคนนอกของคุณ
งี่เง่าละ เขาก็เป็นลูกของผมเหมือนกัน
งานนี้ดีนะ เราเอาไปใช้ได้
อะไรนะ
ถ้าพวกนั้นปลุกให้เราตื่นตอนอยู่โลกข้างนอกได้
จะมีอะไรมาขวางไม่ให้เรา ปลุกตัวเองขึ้นมาให้ได้ล่ะ
อะไรมาขวางเหรอ
เราหาอุปกรณ์อะไรก็ตามที่เขาใช้ควบคุมใจเรา แล้วชิงมันมาเลยได้
แล้วเรายังจะได้เห็นโลกภายนอก หาว่าเราเป็นใครกันแน่
แต่เฮลลี่ ขอโทษนะที่ต้องขัด นั่นมันบัดสีมาก เราคือคนใน
อีกอย่าง ห้องควบคุมก็จะต้อง อยู่ในที่ซึ่งพวกเราเข้าถึงไม่ได้แน่ๆ
เช่นสำนักงานรักษาความปลอดภัยเหรอ
นั่นมัน…
บัตรของเกรเนอร์เหรอ
- ไปเจอมาจากไหน - ในกระเป๋า
ระหว่างประสบการณ์เพลงเต้น
ผมคิดว่า… ผมคงมีติดตัวมาแล้ว ตอนที่มาทำงานวันนี้
ทำไมคนนอกของคุณถึงมีบัตร ของหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัย
ผมไม่รู้
ฉันว่าถึงเวลาต้องทัศนศึกษาละ
ไปสำนักงานรักษาความปลอดภัย ที่ทำงานของพวกรักษาความปลอดภัยเนี่ยนะ
เยี่ยมเลย เจ๋ง
ใครบอกว่ามีรักษาความปลอดภัยหลายคน ฉันเคยเห็นแค่เกรเนอร์คนเดียว
- แล้วมิลชิคล่ะ - เขาแยกร่างอยู่หลายที่ไม่ได้
- ไอ้การพูดเรื่องแบบนี้… - รู้รึเปล่าว่าออฟฟิศเขาอยู่ไหน
พีตี้เคยเห็นตอนซ้อมหนีไฟเมื่อปีที่แล้ว เขาบอกผมไว้
เราทำได้
(ห้องเก็บของ)
นี่ ถ้ามิลชิคโผล่มาจริงๆ ถ่วงเวลาไว้ให้หน่อย
- เข้าใจ - โอเค
หวังว่าจะได้ผล
ยังไม่มีใคร
โอเค เป็นทางที่ต้องผ่านปีกกัลปาวสาน ก็…
เออร์วิง
ขอโทษที มาร์ค
- จะไปไหน - ผมต้องดูให้แน่ใจว่าเบิร์ตไม่เป็นไร
แล้วแผนของเราล่ะ
ผม… ขอโทษนะ มาร์ค ไม่ได้ยิน! เดี๋ยวกลับมา!
- ก็คือว่า… - อะไร
โอเค
ห้องนี้แหละ
นี่โคตรพิลึกเลย
อยู่ทางนี้
ให้ตายสิ
(คขมห. เออร์วิง บี. - คขมห. ดีแลน จี. คขมห. เฮลลี่ อาร์. - คขมห. มาร์ค เอส.)
ดูนี่สิ นั่นชื่อพวกเรา
มันชื่ออะไรนะ ระบบควบคุมอะไรสักอย่าง
แผนรับมือสถานการณ์ล่วงเวลา
(เครื่องเฝ้าระวังสุขภาวะเซิร์ฟเวอร์)
(คู่มือเริ่มต้นฉบับรวดเร็ว สำนักงานรักษาความปลอดภัย)
เวร
(ลิฟต์กำลังลง) (โคเบล)
- เวร - อะไร
โคเบล
นางไม่มาตรงนี้หรอก
(ระเบียบแผนรับมือสถานการณ์ล่วงเวลา)
เยี่ยม รู้แน่ใจเลยใช่มะ รีบไสหัวไปกันดีกว่า
ฮาร์โมนี ตามหาอยู่พอดี
- ตอนนี้จังหวะไม่… - กรรมการบริหารอยู่ในสายค่ะ
ตอนนี้เลยเหรอ
ดั๊ก เกรเนอร์ตายแล้ว
อะไรนะ
กรรมการบริหารรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าเป็นห่วงมาก
กรรมการบริหารต้องการทราบว่า คุณรู้ไหมว่าเขาหายตัวไป
และได้คุยกับทางตำรวจหรือยัง
ฆาตกรที่ฆ่าคุณเกรเนอร์น่าจะเป็น
คนเดียวกันกับที่จัดการรวมโลก ให้กับปีเตอร์ คิลเมอร์
กรรมการบริหารขอย้ำกับคุณว่า การรวมโลกนั้นไม่…
การรวมโลกเกิดขึ้นแล้ว ฉันมีข้อมูลพิสูจน์ได้ด้วย
และพร้อมจะนำเสนอข้อมูลที่ค้นพบต่อหน้า
โดยไม่ต้องมีตัวกลาง
กรรมการบริหารเห็นชอบ…
และจะสามารถพบกับคุณ ในงานกาล่าตระกูลอีแกนสัปดาห์หน้า
เพื่อปรึกษาเรื่องนี้ต่อ จะแจ้งรายละเอียดต่อไป
ฉันตั้งตารอรับรายละเอียดที่ว่า
ไม่มีใครอยู่ในนั้นเลยเหรอ หละหลวมเป็นบ้า
แค่ทำให้เรานึกว่าโดนจับตามองตลอดเวลา นั่นก็พอแล้ว
แย่หน่อยนะที่ไม่เคยมีใครบอกพวกคุณ ทุกอย่างที่นี่มันตอแหลทั้งเพ
- อ่านแล้วรู้เรื่องไหม - รู้
ต้องทำอะไรหลายขั้นตอน แต่จริงๆ แล้วก็ตรงไปตรงมา
แค่ใช้แทรคบอล พิมพ์รหัสเข้าไป
แล้วก็สับสวิตช์ พิมพ์ สับสวิตช์
- พิมพ์ กดค้างไว้ - อะไรนะ
แทรคบอล พิมพ์ สับสวิตช์ พิมพ์ สับสวิตช์ พิมพ์ กดค้าง ตูม
อะไรล่ะ
ผมฉลาด ผมถึงได้ที่ดัดนิ้ว มากกว่าพวกคุณถึงสามเท่า
แต่ถ้าจะทำเรื่องแบบนี้ ต้องมีเราคนใดคนหนึ่งค้างรอในออฟฟิศ
ใช่ อยู่หลังเลิกงาน ผมทำก็ได้ ผมเคยออกไปโลกนอกมาแล้ว แบบนี้แฟร์
ช่างเสียสละมาก แต่ฉันว่างานนี้ออกแบบมาเป็นภารกิจทำสองคน
เยี่ยม ผมมีแรงเท่ากับคนสองคน
มันไม่เกี่ยวกับแรง
ใช่ ดูสิ มีสวิตช์สองปุ่มที่จะต้องเปิดค้างไว้
ระหว่างการทำจริงๆ
แล้วมันก็อยู่สองด้านของประตู
ผมทำได้
(บาย บาย เบิร์ต!)
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
ทุกคนมาปรบมือให้เกียรติ คนสำคัญของช่วงเวลานี้กันหน่อย
ล้อมวงเข้ามา! ล้อมวงเข้ามา
เบิร์ต เบิร์ต เบิร์ต
(เปิดเครื่อง)
สวัสดี นักออกแบบทุกคน…
และนักกรองข้อมูลหนึ่งคน
เราต้องตรวจประตูใหม่อีกรอบสินะ
ระหว่างนั้น…
เบิร์ต จี. เทปนี้เพื่อคุณ
(บาย บาย เล่นไฟล์ - "เบิร์ต จี.")
สวัสดี
นี่รู้สึกประหลาด แต่…
รายละเอียดส่วนใหญ่ของงานนี้ก็เป็นงั้น
ผมว่าพวกคุณทุกคนน่าจะรู้ดีกว่าผม
แน่นอน ผมไม่ได้รู้จักพวกคุณทุกคนจริงๆ
แต่ชายซึ่งยืนอยู่กับพวกคุณตอนนี้รู้จัก
เขาทำงานกับพวกคุณมาเกือบเจ็ดปี
หวังว่านั่นจะเป็นช่วงปีที่ดี
ผม… ผมไม่รู้ว่านั่นเป็นช่วงเวลาอย่างไร
หรือว่าผม หรือเขา และพวกคุณ ทำงานอะไรกันแน่
แต่ผมรู้ว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรทุกวัน หลังกลับมาจากการอยู่กับพวกคุณ
ผมกลับบ้านด้วยความรู้สึกเหนื่อย แต่อิ่มเอม ผมรู้สึกพอใจ
ผมคงต้องชอบพวกคุณมาก
และแม้วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่ได้อยู่กับคุณ
ผมมั่นใจว่าพวกคุณ จะยังคงอยู่ในใจของผม
ในมุมหนึ่งของใจลึกๆ ที่ไม่สามารถเข้าถึงได้โดยสิ้นเชิง
พวกคุณสร้างความประทับใจให้ผม อย่างไม่มีวันลบเลือน
แม้ผมจะไม่รับรู้ในระดับจิตสำนึก และ…
ผมจะไม่มีวันลืมพวกคุณ ถึงแม้ว่าตอนที่นั่งอยู่ตรงนี้
ผมจะไม่มีความทรงจำ ที่ได้พบกับพวกคุณเลย
และไม่รู้ด้วยว่าพวกคุณชื่ออะไร
หรือมีบุคลิกลักษณะหน้าตาเป็นอย่างไร
หรือแม้แต่พวกคุณมีกันกี่คน
แต่นั่นแหละ ผมอยากบอกว่า ขอบคุณทุกคน
และเบิร์ต ผมเห็นค่าของคุณนะ
ยินดีด้วย
ทำได้ดีมาก เพื่อน
ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
พวกคุณทุกคนจะยืนกันเฉยๆ…
ปล่อยให้เขาตายเหรอ
เออร์วิง อะไรนะ
พวกเรากำลังโดนลงโทษ เพราะทำสิ่งขัดต่อคำสอนของผู้ก่อตั้งหรือไง
คนนอกของเบิร์ตจะเกษียณ สักวันเรื่องนั้นก็จะเกิดขึ้นกับคุณเหมือนกัน
ไอ้กรวยมั่นหน้ามั่นโหนก
แกมันไม่โดนแยกโลก
แกเดินออกไปจากที่นี่โดยจำทุกอย่างได้
แกได้มีความจำกลับบ้านทุกคืน
ไม่มีใครกระชากความจำไปจากแก ทำลายมันไปเฉยๆ
อย่างกับไม่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่ต้น
อย่างกับเราไม่เคยมีตัวตน!
พูดพอแล้ว! คุณต้องกลับไปที่คขมห.
คุณมิลชิค ขอที
การที่เขามาร่วมฉลองจะเป็นการดีมาก
เขาจะไม่พูดอะไรต่อแล้ว
ให้คุณอยู่ร่วมงานปาร์ตี้ของเบิร์ต และเป็นกำลังใจให้การเปลี่ยนผ่านของเขา
แต่ต้องมีพฤติกรรมแบบที่ ไม่สร้างความอับอายขายหน้าให้กับตัวเอง
ผู้ก่อตั้งหรือทายาททั้งหมดของเขาด้วย
ไม่รู้นะว่าวันนี้ผีอะไรเข้าสิงพวกคุณ
ครับ คุณมิลชิค
ทีนี้ ทุกคนบอกลาเบิร์ตกัน
(เพลงเกษียณของคนใน)
หวังว่าทุกคนจะชอบเพลงเกษียณ ของคนในที่เบิร์ต จี.เลือกเอาไว้
อรุณสวัสดิ์กับวันวาน
ตื่นมาพบว่าเวลาเลื่อนเลยผ่าน
และทันใดนั้นกลับยากจะเจอ
ความทรงจำที่เราฝากรอยทิ้งไว้
จำได้ไหม เธอจำได้ไหม
ทั้งเสียงหัวเราะและคราบน้ำตา
เงื้อมเงาของเดือนปีล่วงผ่านมา
ช่วงเวลาทั้งดีหรือร้ายที่ได้เห็น
และทุกอย่างระหว่างนั้นที่เราเป็น
จำได้ไหม เธอจำได้ไหม
ช่วงเวลาสุดคว้าในชีวิต
เธอจำได้ไหม
เอื้อมมือกลับ คว้าทั้งความสุขความเศร้าไว้
แล้วเก็บให้มั่นลึกลงในใจ
ความทรงจำคือเวลาที่ยืมกลับมาใหม่
ใช้ทำใจก่อนไปถึงวันพรุ่งนี้
และนี่คือส่วนที่เศร้าที่สุด
ส่วนที่เศร้าที่สุด
ทีละวัน แต่ฤดูกาลต้องผ่านผัน
ดังนั้นเก็บทุกช่วงเวลาที่มีไว้ให้มั่น
สะสมความฝันที่วันนี้ยังมีฝัน
และจำไว้
เธอจะจำได้ไหม ช่วงเวลาสุดคว้าในชีวิต
เออร์วิง
เผาที่นี่ให้ราบกันเถอะ
(ประติมากรรมใหม่ที่แกนซ์ "ไม่ใช่งานโป๊")
(มหาวิทยาลัยแกนซ์กำลังจะประกาศ ผู้ได้ทุนการศึกษา)
(สำหรับนักศึกษาหญิงสายวิชา เภสัชศาสตร์และจิตวิทยา)
- ไงครับ - ไงคะ
ลืมมือถือ
อ้อ ใช่ เข้ามาก่อนสิ
คุณเป็นยังไงบ้าง
- ฉัน… ก็ดีค่ะ คุณล่ะ - เยี่ยมนะ
เข้ามาก่อนเลย ทำตัวตามสบาย
เนี่ย ผมไปเจอระหว่างผนังกับเตียง
ผมก็อยากเอาไปส่งให้ แต่ไม่รู้ว่าบ้านคุณอยู่ไหน
งั้น นี่เยี่ยมเลย
คุณโอเครึเปล่า
ครับ ผมสบายมาก เหนื่อยนิดหน่อย
โอเค ฉันกลับแล้วนะ
อย่าเพิ่งๆ ไม่เอาน่า
นี่ ฟังนะ ฉันไม่คิดว่าคุณพร้อมรับสัมพันธ์นี้
- ไม่ ผมว่าผมพร้อมกับสัมพันธ์นี้จริงๆ - ไม่
ฉันไม่คิดว่าคุณพร้อมจะทำอะไรทั้งนั้น ฉันว่าตอนนี้ชีวิตคุณพังมาก
- ก็ ผม… ผมขอโทษจริงๆ - โอเค
และ… ขอโทษที่พูดเรื่องของเจมม่า
ไม่ มันหนักไป มันก็…
จะบอกให้นะ จะพูดถึงนางหรือไม่พูดถึงนางก็ได้
- จะทำอะไรก็ตามใจ - โอเค ดะ… เดี๋ยวสิ
ดูนี่นะ
เห็นมะ นี่คือเมียผม
ไปแล้ว
อะไรเนี่ย
งั้นก็โอเค ผมจะเล่าเรื่องเธอให้ฟังทุกอย่าง
อเล็กซา คือว่า เราจะ… เราคุยเรื่องเจมม่ากันเยอะๆ ก็ได้
เธอเยี่ยมมาก เธอช่าง…
ลาก่อนค่ะ มาร์ค
เอาจริงดิ
โอ๊ย เวร…
เธอเป็นคนเยี่ยมมาก
เธอเป็นคนพิเศษสุดๆ
ฉันยังจะพบคุณ
ในทุกที่เก่าๆ ที่แสนเคยคุ้น
ที่ซึ่งดวงใจฉันกอดไว้ให้อบอุ่น
ตลอดวัน
ในร้านกาแฟเล็กๆ
ในสวนตรงข้ามถนนนั่น
ณ ม้าหมุนที่เด็กๆ เล่นกัน
หรือใต้ต้นเชสนัท
ภรรยาผมเป็นคนพิเศษสุดๆ
ฉันยังจะพบคุณ
ภรรยาผมแพ้จันทน์เทศ
ในทุกๆ วันของหน้าร้อนแสนอุ่นใจ
แล้วเวลาจาม เธอจามซ้ำสองครั้งเสมอ
ในทุกอย่างที่เบาบางและสดใส
ภรรยาผมชอบน้องหมาของคนอื่น
ฉันจะคิดถึงคุณแบบนั้นเสมอไป
ภรรยาผมคิดว่า เสื้อคาร์ดิแกนดูตลกมาก
ฉันจะพบคุณ ในแสงอาทิตย์ยามเช้า
ผมรักเรื่องพวกนี้เกี่ยวกับเธอ…
เท่าๆ กันหมด
และในยามหัวค่ำย่างเข้ามานั้น
เมื่อฉันมองดวงจันทร์
แต่ฉันจะพบคุณที่นั่น
ฉันยังจะพบคุณ
ในทุกๆ วันของหน้าร้อนแสนอุ่นใจ
ในทุกอย่างที่ดีงามและสดใส
ฉันจะคิดถึงคุณแบบนั้นเสมอไป
ฉันจะพบคุณ
ในแสงอาทิตย์ยามเช้า
และในยามหัวค่ำย่างเข้ามานั้น
เมื่อฉันมองดวงจันทร์
แต่ฉันจะพบคุณที่นั่น
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์